portret Baban Kirkuki

“Elke dag en nacht beleven we momenten, beelden, gevoelens, het licht van de dag en de duisternis van de nacht. Ik beschouw de tijd niet als een concrete klok maar als een natuurlijk proces. Als je wakker wordt ben je geen dag ouder geworden, maar aan een nieuwe dag begonnen. Gisteren en vorige dagen zijn als een tijd vastgelegd in de kalender van jaren die zijn sporen achterlaat van voorbije getallen, maar in jouw belevenis waren ze; mooie dagen, uitnodigende nachten en obstakels van de realiteit. Morgen is nog niet vastgelegd, een nu nog onbekend verhaal zal worden geschreven.

De dag is kunst, zijn minuten schilderen een portret van jou. De verflagen stapelen zich op. De leeftijd wordt niet met de jaren gemeten maar met ervaringen. De verzamelde ervaringen geven de ander een verhaal. Iedere generatie heeft zijn eigen beweging en zijn eigen dromen. Samen kleuren deze generaties de nieuwe maatschappij. Vrees de dag niet, het leven houdt van de uitdaging, er is geen ouderdom.”

Dichter Baban Kirkuki is lid van het Utrechtse Dichtersgilde

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht.