Roland Kip foto

 

De vraag ontsnapte mij eerst. En dat  heeft of te maken met mijn jeugdig drukke bestaan, of met mijn verouderende brein. En daar zit em precies de kneep: wat is oud? Oud is out. Vroeger werd leeftijd gerespecteerd en was iemand die oud was, iemand die er was. Tegenwoordig is iemand die oud is, er geweest. Vroeger was een oudere een vraagbaak en inspiratiebron. Dat kun je niet meer zeggen tegenwoordig.

Maar nogmaals, wat is oud?

Niet 65 jaar. Je bent te jong om met pensioen te gaan. Dus te jong om te stoppen. Inmiddels is er ervaring bij gekomen waardoor er voldoende inspiratie is om meer te doen. Ik musiceer meer doordat er meer tijd ontstaat en omdat ik in mijn leven steeds meer mensen meeneem uit de muziek.  Het is een karavaan. Later vallen er veel weg. Want ik begeef me nu in het bosje waar gekapt wordt. Mijn generatie is aan de beurt om uit te vallen. Geen nood, wanneer er geen muzikanten meer zijn, speel ik mee met de muziek van de doden en semi-lijken: Bach is voor elke bassist prachtig en er zijn mooie uitvoeringen. En de Beatles en Stones vervelen nooit. Of Joe Cocker. Ja we worden oud. En ook ik ga eens out. Tot die tijd speel ik, misschien wat minder goed, maar zeg het niet: sticks and stones may break my bones, but words can never harm my music…

Roland Kip is o.a. algemeen directeur bij LTO noord en bassist van de band ZIMIHC

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht.