Search

Appie Alferink

Goed nieuws: er is kunst op komst!

dans op FOOP

Het Festival of Older People (FOOP) zit erop. Dank aan Martijn van Oorschot en Sabya van Elswijk voor een spraakmakend programma en nog vele anderen voor een uniek festival.

In aanloop naar het festival stelde ik een aantal mensen de vraag wat zij gaan doen met hun artistieke talent als zij de pensioengerechtigde leeftijd bereiken. Gaat hun talent ook met pensioen? Of gaat dat anders en geven zij vol gas om hun talent de ruimte te blijven geven of er juist nog een schepje bovenop te doen? Hun antwoorden zijn op mijn blogsite te lezen.

De conclusie: het talent gaat bij de beroepskunstenaars niet met pensioen. Zij gaan door, met inachtneming van eventuele fysieke beperkingen. En de mensen die het nu in de vrije tijd doen: die doen er waarschijnlijk straks nog een schepje bovenop. En dat zijn er veel de komende jaren. Wat een rijkdom! Want de groep mensen van 65 jaar en ouder groeit de komende jaren snel.

Het FOOP liet al zien, dat de kunst zich niet aan leeftijd houdt. Prachtige en swingende acts, mooie beelden, verdieping,  het was er allemaal. En in dit programma niet gebracht door jonkies.

Podia, festivals en kunstinstellingen: bereid je voor op deze invasie. Neem het serieus. In de programmering, maar ook in de expertise die de groeiende groep mensen van boven de 65 meeneemt.

Frans Willem Korsten, Rob H Bekker, Roland Kip, Ingmar Heytze, Vincent Bijlo, Martijn Pieck, Donna Risa, Wietske Vogels, Baban Kirkuki, Claudia van Ede, Ali Amghar, Danibal en Henk Westbroek, dank voor jullie spontane antwoorden

 

 

Advertisements

Wat doet Roland Kip met zijn artistieke talent als hij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

Roland Kip foto

 

De vraag ontsnapte mij eerst. En dat  heeft of te maken met mijn jeugdig drukke bestaan, of met mijn verouderende brein. En daar zit em precies de kneep: wat is oud? Oud is out. Vroeger werd leeftijd gerespecteerd en was iemand die oud was, iemand die er was. Tegenwoordig is iemand die oud is, er geweest. Vroeger was een oudere een vraagbaak en inspiratiebron. Dat kun je niet meer zeggen tegenwoordig.

Maar nogmaals, wat is oud?

Niet 65 jaar. Je bent te jong om met pensioen te gaan. Dus te jong om te stoppen. Inmiddels is er ervaring bij gekomen waardoor er voldoende inspiratie is om meer te doen. Ik musiceer meer doordat er meer tijd ontstaat en omdat ik in mijn leven steeds meer mensen meeneem uit de muziek.  Het is een karavaan. Later vallen er veel weg. Want ik begeef me nu in het bosje waar gekapt wordt. Mijn generatie is aan de beurt om uit te vallen. Geen nood, wanneer er geen muzikanten meer zijn, speel ik mee met de muziek van de doden en semi-lijken: Bach is voor elke bassist prachtig en er zijn mooie uitvoeringen. En de Beatles en Stones vervelen nooit. Of Joe Cocker. Ja we worden oud. En ook ik ga eens out. Tot die tijd speel ik, misschien wat minder goed, maar zeg het niet: sticks and stones may break my bones, but words can never harm my music…

Roland Kip is o.a. algemeen directeur bij LTO noord en bassist van de band ZIMIHC

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Ingmar Heytze met zijn artistieke talent als hij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

heytze-ingmar-c-linelle-deunk-rechtenvrij-hoge-resolutie-4256

Het talent, voorzover ik dat bezit, gaat waarschijnlijk nooit met pensioen. De werkdrift ook niet, want zoals de meeste mensen die leven van het schrijven heb ik geen geld om een pensioen op te bouwen, en als ik het wel had besteedde ik dat liever aan mijn gitaarverslaving, mijn vrouw en kinderen, aan mooie vakanties, goed eten, uitgelezen wijnen en duizelingwekkende cocktails. Toen ik op mijn vijftiende begon, zat er nog niemand te wachten op mijn gedichten. Het zou kunnen dat er niemand meer op zit te wachten tegen de tijd dat ik 65 ben – dat overkomt wel meer dichters. Dan blijf ik het er wel bij doen naast een krantenwijk. Toen ik vijftien was begreep ik niet dat iemand van 65 nog het lef had om adem te halen, laat staan om nog een poot uit te steken. Charlie Watts vond ik al bijzonder vermetel toen hij twintig jaar geleden stelde dat hij ook maar drumde zolang het nog ging.Nu denk ik: waarom zou een vent van begin vijftig niet nog een jaar of dertig doorspelen? Mijn fietsmaat Rienk is begin zeventig, maar hij rijdt mij er vierkant uit. Ik treed deze herfst en winter twee avonden per week op met de 77-jarige Hans Dorrestijn. Leeftijd betekent, binnen onzekere grenzen, nu eenmaal niet meer zoveel als vroeger, zeker niet voor artistiekelingen. Je doet het of je raakt het kwijt, zo lang als je kunt, want als het goed is wil je niet anders – en als het niet goed is, moet je zéker niet doorgaan totdat je 65 bent. Met pensioen gaan vind ik meer iets voor mensen die na een saai en werkzaam bestaan nog een paar decennia levensvreugde in moeten halen. Zo, en nu ga ik weer eens een tijdje hard gitaar spelen om te kijken of er nog een gedicht in me opkomt.

Ingmar Heytze is o.a. dichter, columnist en staat met zijn poëzie veel in de Nederlandse theaters.

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Ali Amghar met zijn artistieke talent als hij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

Foto Ali Amghar

Het voordeel van een artistiek talent zoals bijvoorbeeld verhalen schrijven is dat je veel minder afhankelijk bent van het fysieke, zoals bijvoorbeeld voetballen. Natuurlijk bestaat er de kans dat je op later leeftijd niet meer in staat bent om een pen of toetsenbord probleemloos te gebruiken, maar ik ga ervan uit dat er tegen die tijd wel een uitvinding bestaat die mij daarbij ondersteunt of vergemakkelijkt. En zelfs als die er niet zijn: ik hoop dat de liefde voor het schrijven en verhalen vertellen groter is, dan de ergernissen van ongemak bij het ouder worden. Dat is iets wat ons allemaal te wachten staat en waar we wellicht vaker stil bij moeten staan.

Ali Amghar is o.a. programmamaker en columnist

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Vincent Bijlo met zijn artistieke talent als hij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

30-11-2017_vincent_bijlo_staand_shody_careman_web.1250x0

Pensioen.

Ik hoor het mensen in mijn omgeving steeds vaker zeggen. Niet dat ik de pensioensgerechtigde leeftijd al nader, maar sommigen in mijn buurt wel. Pen-sioen. Ze spreken het vaak uit op de manier waarop iemand, die al 12 uur in de brandende zon door een woestijn loopt, het woord oase uitspreekt. Alsof ze zich eindelijk, na zich jaren en jaren te hebben voortgesleept, kunnen overgeven aan zeeën van rust.

Ik kan me er niets bij voorstellen. Ik heb dan ook geen werk, ik ben mijn werk, ik val samen met mijn werk. Mijn schrijven, mijn muziek maken, mijn optreden zal pas ophouden als ik of doodga of om een andere ouderdomsreden niet meer in staat ben het te doe. Talenten kunnen gewoon niet met pensioen. Mijn talenten zijn zeer belangrijke redenen van mijn bestaan. Ik leef er van, er voor en er mee. Ze zijn mijn zuurstof en mijn voedsel, mijn geluk en mijn dag- en nachtbesteding. Ze houden me van de straat en ze sturen Ze zijn alles, en alles en alles tuur je nooit met pensioen. Als ik geen zin in schrijven, zingen en spelen meer heb, heb ik geen zin meer in leven.

Vincent Bijlo is cabaretier, muzikant, schrijver en columnist

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Wietske Vogels met haar artistieke talent als zij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

L-Wietske-c-Jostijn-Ligtvoet-Fotografie-4

Geen idee! Ik kijk niet zo ver vooruit. Probeer in het moment te leven. Zolang ik plezier heb in wat ik doe en ik kan het nog, dan blijf ik het doen. Mijn werk als circustheatermaker is een combinatie van circus en theater. Ik kan me voorstellen dat ik naarmate ik ouder wordt ik fysiek niet meer alles kan en de balans verschuift naar iets minder circus en iets meer theater. Ook leuk! Maar het kan ook goed zijn dat ik op een gegeven moment helemaal geen zin meer heb in wat ik nu doe. Dan ga ik gewoon iets anders doen. Er zijn nog zoveel dingen die me ook leuk lijken om te doen. Interactieve installaties bouwen, meubels maken, kostuums naaien, hovenier, timmervrouw, … Ik denk dat je het lot voor een groot deel in eigen hand hebt. Als je iets graag wilt en je gaat ervoor dan kun je een hoop bereiken.

Wietske Vogels

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Henk Westbroek met zijn artistieke talent als hij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

henkwestbroek foto

Dood maar niet overleden

Artistiek talent gaat niet met pensioen , maar wordt na een bepaalde leeftijd buiten de maatschappelijke orde geplaatst. Door de mensen onder ons die daar over gaan. Die anonieme kunstmoordenaars bepalen vanaf welke leeftijd de kunst van een kunstenaar er niet meer toe doet. Voor schrijvers van boeken gaat dit niet op. Die mogen desnoods tot na hun dood doorwerken, al is het wel weer zo dat ze hun jeugdwerken op latere leeftijd natuurlijk nooit meer evenaren. Dat is ook zo bij popartiesten. Na het overlijden van David Bowie en van Prince kakelden alle kunstmandarijnen dat zij tot het eind geniaal creatief waren. Wel gek dat de laatste 5 platen van beide artiesten nauwelijks meer gerecenseerd werden en totaal niet meer gedraaid. Nou ja, tot ze dood waren. Randy Newman schreef over dit verschijnsel een  jaar of 20 terug een briljant liedje. “I am dead but I do’nt know it”, heet het. Ik had het zelf kunnen schrijven, maar dan iets minder goed vanzelfsprekend want een mens moet zijn plaats kennen. Sinds 1 januari van dit jaar post ik maandelijks een bejaard liedje op you tube.

Er bestaat geen god & de tijd komt zijn er daar 2 van. Geniet!

Henk Westbroek

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Rob Bekker met zijn artistieke talent als hij 65 is? Of gaat dat met pensioen?

Rob Bekker ouderen bestaann

Blijven spelen met alle zinnen: Child is Father of the Man.

1 Hoe vaak is de oudste Nederlander overleden? Tijdens mijn leven al een keer of vijftig.
(Ik verzamel berichten over hen in een hangmap.) Nu blijkt dat ouderen niet bestaan.

2 Is het gegoochel met woorden of met cijfers dat ik in de tweede helft van mijn leven ben, of misschien wel in het derde kwart; en dat ik 87 wil worden omdat ik dan net zo lang in de 20e eeuw zal hebben geleefd als in de 21e?

3 Als je jong bent, is leeftijd belangrijk,
als je jong blijft, blijft leeftijd belangrijk.
Jong bereik je iets met een bepaalde leeftijd,
oud met een onbepaalde leeftijd verlaat iets je.

4 Een Nederlandse zelfdoder schreef dat iemand heeft gezegd
“dat je nooit weet hoe oud je bent. Het aantal jaren dat je nog hebt te gaan,
is je werkelijke leeftijd. Oude en jonge mensen kunnen dus even oud zijn.”

10 Mijn dagen zijn geteld, 10.000 te gaan, in mijn becijfering ben ik 27 jaar.
Tijd voor nog één dichtbundel, drie muziekalbums met de immer onvoorspelbare kunstenaarsband Zimihc en nog eens 1000 afleveringen van mijn eenmanstijdschrift Saaie Berichten. Beloofd.

Rob Bekker  is Master Ecologische Pedagogiek en taalarbeider bij de ISK, onderdeel NUOVO en zanger in de band ZIMIHC.

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Wat doet Claudia van Ede met haar artistiek talent? Of gaat dat met pensioen?

Claudia van Ede foto

Talent gaat nooit verloren, daar geloof ik heilig in. Onze slogan bij BO!NK Theater is dan niet voor niks ‘’Nooit uitgespeeld’’. Welke leeftijd je ook hebt, zolang je de verwondering toelaat en blijft uitproberen, kun je daar tot je 100e mee uit de voeten. ‘’Daar ben ik te oud voor’’ is een veel gehoorde zin in onze maatschappij. Maar waar ben je dan te oud voor? Om je talent rust te gunnen? Talent heeft geen rust nodig. Dat is net zo vanzelfsprekend als het ademen van zuurstof. En waarom zou je jouw laatste adem niet uitblazen met genoeg voldoening, en de wetenschap dat je alles hebt mogen uitproberen. Dat je kunt zeggen: Dat heb ik maar mooi gedaan! Jonge mensen leren weer van ouderen en andersom. Als zij samen blijven werken, dan ontstaan er mooie dingen. Ik hoop tot ver na mijn 65e nog mooie dingen te mogen maken met jonge en oudere mensen om mij heen. Talent gaat nooit verloren, als je maar blijft ademen!

Claudia van Ede, artistiek leider & Regisseur BO!NK Theater, 41 jaar

De vraag die hier wordt beantwoord heb ik gesteld aan een aantal mensen die nu kunst maken. Sommigen doen dat professioneel, anderen deels onbetaald. Ik ben nieuwsgierig naar hun antwoorden.  De groep ouderen groeit, daar hoor ik binnenkort ook bij.  We zijn straks al met 5.000.000. Steeds meer talent “op leeftijd” staat misschien wel te popelen om straks het podium te bestormen, juist omdat ze er meer tijd voor krijgen. Wat een rijkdom kan dat worden. Daar moeten we het over hebben. Dat gebeurt in ieder geval tijdens het Festival of Older People, op 17 en 18 oktober in ZIMIHC theater Zuilen in het Vorstelijk Complex in Utrecht. 

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑